Deprecated: Non-static method JApplicationSite::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /www/web/veriahistory_gr/templates/gk_cloudhost/lib/framework/helper.layout.php on line 149

Deprecated: Non-static method JApplicationCms::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /www/web/veriahistory_gr/libraries/cms/application/site.php on line 266
Μανώλης Ξυνάδας

Μανώλης Ξυνάδας

Παρουσίαση του βιβλίου του καθηγητή Χάρη Αθανασιάδη, στο Χώρο Τεχνών Βέροιας

Οι εκδόσεις «Αλεξάνδρεια» και το Κέντρο Τοπικής Ιστορίας της Κ.Ε.Π.Α. Δ. Βέροιας παρουσιάζουν το βιβλίο του καθηγητή, του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Χάρη Αθανασιάδη με τίτλο: «Τα αποσυρθέντα βιβλία. Έθνος και σχολική ιστορία, 1858-2008». Η παρουσίαση θα γίνει την Τετάρτη 24 Μαΐου 2017, ώρα 20:00 στον 1ο όροφο του Χώρου Τεχνών Βέροιας.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν: Αντωνία Χαρίση - δρ. Ιστορίας της Εκπαίδευσης, Αναστασία Ταναμπάση – δρ. Ιστορίας της Εκπαίδευσης και ο Συγγραφέας Χάρης Αθανασιάδης. Συντονίζει ο Εμμανουήλ Ξυνάδας – δρ Εκκλησιαστικής Ιστορίας.

 

Ο συγγραφέας

Ο Χάρης Αθανασιάδης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην Ιστορία της Εκπαίδευσης και τη Δημόσια Ιστορία. Μελέτες του έχουν δημοσιευθεί σε βιβλία, συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα.

 

Τα αποσυρθέντα βιβλία. Έθνος και σχολική Ιστορία στην Ελλάδα, 1858-2008.

Για ποιους λόγους και υπό ποιες συνθήκες ένα σχολικό εγχειρίδιο γίνεται αντικείμενο δημόσιας διαμάχης; Και γιατί κάθε φορά που ξεσπά μια τέτοια διαμάχη καταλήγει σε απόσυρση του επίμαχου εγχειριδίου;

Με αφετηρία την ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού (2006-2008), τούτη η μελέτη ανατέμνει τέσσερις συμβολικούς πολέμους για ισάριθμα «αιρετικά» εγχειρίδια. Η αφήγηση ξετυλίγεται ανάστροφα, από το παρόν στο παρελθόν, αποτυπώνοντας την πορεία που ακολούθησε η ιστορική έρευνα. Κάθε διαμάχη και ένα βήμα, κάθε βήμα και ένα κεφάλαιο, ωσότου από την Ελλάδα της παγκοσμιοποίησης επιστρέψουμε στις αρχές του 20ού αιώνα στην Ελλάδα του μαχητικού εθνικισμού. Σε όλες τις περιπτώσεις, το κεντρικό διακύβευμα ήταν ο εθνοποιητικός ρόλος της σχολικής μας Ιστορίας – το περιεχόμενο, εντέλει, της εθνικής μας ταυτότητας. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα «αιρετικά» (και τελικώς αποσυρθέντα) βιβλία απέκλιναν ουσιωδώς από τον ιστορικό κανόνα όπως αυτός είχε διαμορφωθεί και εμπεδωθεί στα τέλη του 19ου αιώνα. Ξεχώρισαν και προκάλεσαν διότι ήταν κάτι περισσότερο ή κάτι διαφορετικό από ένα άσμα ηρωϊκό και πένθιμο για το αρχέγονο, ανάδελφο ελληνικό έθνος.

Η μελέτη ολοκληρώνεται με μια αντίστιξη: αναλύεται το δημοφιλέστερο και μακροβιότερο αναγνωστικό του 19ου αιώνα ως ιστορικό αφήγημα, που αποκλίνει σημαντικά από τον κανόνα, ακριβώς επειδή γράφτηκε και διδάχτηκε πριν αυτός κατισχύσει ολοκληρωτικά. Καταδεικνύεται έτσι πως η σχολική μας Ιστορία έχει κι αυτή την ιστορία της.

Διαβάστε περισσότερα...

Διεθνής Ημέρα Μουσείων 2017 - "Εκπαίδευση και εκπαιδευτική πολιτική κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας"

_δικτατορία.jpg

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων, το Μουσείο Εκπαίδευσης "Χρίστος Τσολάκης", εγκαινιάζει θεματική έκθεση με τίτλο: «Εκπαίδευση και εκπαιδευτική πολιτική κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας». Η συγκεκριμένη θεματική εμπίπτει στην ευρύτερη θεματική της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων, «Μουσεία και αμφιλεγόμενες ιστορίες: τα μουσεία μιλούν για εκείνα που δεν λέγονται», καθώς ασχολείται με ένα ζήτημα, το οποίο άρχισε να ερευνάται τα τελευταία χρόνια, αφού μέχρι τότε λίγοι ήταν οι ερευνητές ή συγγραφείς που ασχολήθηκαν με ζητήματα που σχετίζονται με δικτατορίες στην Ελλάδα ή ακόμα με ζητήματα που σχετίζονται με τις πολιτικές ελευθερίες ή και τις επιδράσεις που άσκησαν οι καθεστωτικές πολιτικές στη νεώτερη και σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Μέσα από κείμενα και την έκθεση τεκμηρίων της περιόδου, όπως εκπαιδευτικά εγχειρίδια, αρχειακό, φωτογραφικό υλικό κ.α., μεταξύ άλλων, επιχειρείται να παρουσιαστεί η εκπαιδευτική πολιτική του μεταξικού καθεστώτος και οι επιδράσεις αυτής και παρόμοιων πολιτικών στο εκπαιδευτικό σύστημα και το πώς αυτό χρησιμοποιήθηκε ως προπαγανδιστικός μηχανισμός για την επίτευξη ιδεολογικοπολιτικών σκοπών. Επίσης, γίνεται αντιληπτό το πώς ένα καθεστώς χρησιμοποιεί τη νεολαία,  την οποία, μέσω της προπαγάνδας, μυεί στην ιδεολογία του, και στην οποία επιθυμεί να στηρίξει την περαιτέρω ανάπτυξη και διάδοσή του. Τέλος, επιχειρείται η ανάδειξη της προσπάθειας, των προσώπων εκείνων, κυρίως των δασκάλων, που αντιπαρατάχθηκαν στην καθεστωτική πολιτική και βρέθηκαν αντιμέτωποι με σειρά ποινών, που, πέρα από τις διοικητικές, επεκτείνονταν και σε σκληρότερες, όπως φυλάκιση, εξορία, κακουχίες, ενώ κάποιοι από αυτούς άφησαν την τελευταία τους πνοή σε αντίστοιχους τόπους.

Στο πλαίσιο της σύγχρονης αντίληψης για την προβολή και ανάδειξη των πολιτισμικών αγαθών με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, η έκθεση παρουσιάζεται και σε ψηφιακή μορφή μέσα από τον ιστοτόπο veriahistory.gr. Από εδώ, ο κάθε επισκέπτης μπορεί να έχει πλήρη πρόσβαση στο υλικό και τα αρχειακά τεκμήρια που εκτίθενται στο Μουσείο Εκπαίδευσης "Χρίστος Τσολάκης".

 

 

 

Περιηγηθείτε στην Ψηφιακή Έκθεση

Διαβάστε περισσότερα...

Η ίδρυση της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (Ε.Ο.Ν.)

metaxas neoiΤο καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν διέθετε λαϊκά ερείσματα και ευρεία λαϊκή αποδοχή, ώστε να μπορεί να εξασφαλίσει τη συνέχεια του. Προς την κατεύθυνση της συγκρότησης μιας κοινωνικής βάσης που να συμμερίζεται τους πολιτικούς του στόχους στράφηκε, από νωρίς, προς τη νεολαία, την οποία επιθυμούσε, μέσα από έναν οργανωμένο προπαγανδιστικό μηχανισμό, να την αναδείξει σε κύριο συντελεστή και διαμορφωτή του μέλλοντος της πατρίδας. Το ρόλο του κύριου μηχανισμού προώθησης της ιδεολογίας της 4ης Αυγούστου στη νεολαία ανέλαβε η Εθνική Οργάνωση Νεολαίας (Ε.Ο.Ν.), η οποία ιδρύθηκε με αναγκαστικό νόμο την 10η Νοεμβρίου 1936. Σύμφωνα με τον εμπνευστή της, Μεταξά, το σχολείο και η Ε.Ο.Ν. θα συνέβαλαν στη σωστή ανατροφή των παιδιών, ώστε να καταστούν «ικανοί πολίτες» Με την ίδρυσή της καθιερώθηκαν οι εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις των μελών για τα απογεύματα κάθε Τετάρτης, καθώς και οι δραστηριότητες της Κυριακής, οι οποίες περιελάμβαναν εκκλησιασμό, εκδρομές, επισκέψεις σε μουσεία κ.α. Η εγγραφή στην Ε.Ο.Ν. ήταν τυπικά προαιρετική, ουσιαστικά όμως υποχρεωτική, αφού τα μέλη της απολάμβαναν διάφορες παροχές όπως π.χ. μειωμένα ή δωρεάν εισιτήρια για τον κινηματογράφο και το γήπεδο, στολές, που κέντριζαν το ενδιαφέρον των μικρών παιδιών, δωρεάν μετακινήσεις, στέγαση σε μαθητικές και φοιτητικές εστίες, προτίμηση φαλαγγιτών σε στρατιωτικές και άλλες ανώτατες σχολές, καθώς και σε επαγγελματικούς χώρους.

Ο χαιρετισμός της Ε.Ο.Ν.

Ο χαιρετισμός των μελών της Ε.Ο.Ν. προς τους ανωτέρους τους αλλά και μεταξύ τους γινόταν με ανάταση του δεξιού χεριού. Σύμφωνα με τον ίδιο τον δικτάτορα, ο χαιρετισμός παρέπεμπε σε αρχαίο ελληνικό χαιρετισμό προς τον ανατέλλοντα ήλιο. Κάτι τέτοιο όμως δε φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την ιστορική και αρχαιολογική έρευνα. Αντιθέτως, ο χαιρετισμός αυτός φαίνεται να έχει προέλευσή στη γειτονική Ιταλία, όπου χρησιμοποιήθηκε από το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, το οποίο προσπάθησε, άστοχα, να τον συνδέσει με την αρχαία Ρώμη. Κάτι τέτοιο, επίσης δεν αποδεικνύεται από την έρευνα, η οποία εντοπίζει το χαιρετισμό σε ζωγραφικές παραστάσεις του 18ου αιώνα. Από την Ιταλία ο χαιρετισμός διαδόθηκε στην Γερμανία του Χίτλερ και από εκεί στην Ισπανία του Φράνκο και την Ελλάδα του Μεταξά.

Ὁ χαιρετισμός ἀποδίδεται διὰ ζωηράς προτάσεως τῆς δεξιάς χειρός τεταμένης με δακτύλους ἠνωμένους καὶ τὴν παλάμην εἰς τὸ ὕψος τοῦ δεξιοῦ ὀφθαλμοῦ, κατὰ τὸ πρότυπον τοῦ καθαρῶς Ἀρχαίου Ἐλληνικοῦ χαιρετισμοῦ…

Άρθρο 30 Γενικών Διατάξεων Κανονισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας Ε.Ο.Ν.

Προηγούμενο

Διαβάστε περισσότερα...

Ο δάσκαλος στη μεταξική δικτατορία

mathites
Ο δάσκαλος, σύμφωνα με τα όσα επιθυμούσε το καθεστώς, έπρεπε να αποτελεί όργανό του για την προώθηση της ιδεολογίας στους μαθητές και την κοινωνία. Για το λόγο αυτό, το καθεστώς ανέθετε στους δασκάλους ρόλο πολιτικό, ρόλο ενεργού συνεργάτη και συνεταίρου στην προσπάθεια της «Εθνικής Αναγέννησης». Μέσα στο πλαίσιο αυτό, το καθεστώς, αν και φαινομενικά αναγνώριζε την ιδιαίτερη φύση του διδασκαλικού επαγγέλματος, απαιτούσε από τους δασκάλους πέρα από τα συνήθη καθήκοντά τους, να ασπαστούν την ιδεολογία του και να τη μεταδίδουν με κάθε μέσο στους μαθητές και στους γονείς τους. Επίσης, έπρεπε να στηρίζουν την Ε.Ο.Ν. και τις δράσεις της, να εκτελούν γιορτές και να συμμετέχουν στον υποχρεωτικό εκκλησιασμό των Κυριακών και στις παρελάσεις, οι οποίες σκόπευαν στην πειθαρχία και στην προετοιμασία των αγοριών για καλούς στρατιώτες. Οι εκπαιδευτικοί έπρεπε, παράλληλα, να παρακολουθούν τους μαθητές στη συμπεριφορά και τις συνήθειές τους. Τέλος, οι δάσκαλοι μπορούσαν να ασκήσουν και κοινωνικό έργο με την οργάνωση συσσιτίων, τον εμβολιασμό των μαθητών, τη διδασκαλία βασικών κανόνων υγιεινής κ.α.

Όσον αφορά τη στάση των δασκάλων απέναντι στο καθεστώς θα πρέπει να αναφερθεί ότι πολλοί από αυτούς συνεργάστηκαν μαζί του, ενώ άλλοι αποδέχτηκαν την πολιτική του παθητικά, μη μπορώντας να αντιδράσουν. Τέλος, μια σημαντική μερίδα εκπαιδευτικών ήταν αυτοί που αντέδρασαν μη αποδεχόμενοι τον νέο ρόλο που επιθυμούσε το καθεστώς για τους εκπαιδευτικούς. Η τιμωρία έναντι αυτής της κατηγορίας ήταν δεδομένη. Έτσι πολλοί δάσκαλοι βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, ενώ πολλοί από αυτούς αρρώστησαν βαριά και πέθαναν από τις κακουχίες. 

Προηγούμενο             Επόμενο

TSCH BOOK B3686 001

Διαβάστε περισσότερα...

Επικοινωνία - Όροι χρήσης

Επικοινωνία 

Διεύθυνση
Παύλου Μελά & Μπιζανίου Βέροια Τ.Κ 591 00
Τηλέφωνο  
2331078127 - 2331078100
Email: info@veriahistory.gr
Όροι Χρήσης
Ιστοσελίδας
 

Δήλωση προστασίας προσωπικών δεδομένων
  Σημείωμα 
Ο δικτυακός χώρος veriahistory.gr βρίσκεται σε περίοδο δοκιμαστικής λειτουργίας και υπόκειται σε συνεχόμενες λειτουργικές και δομικές αλλαγές καθώς και συνεχόμενη προσθήκη περιεχομένου