1) Ακύρωση απόφασης 61/1946. 2) Επιβολή δικαιώματος φωτισμού της τάξης 12% επί της αξίας του καταναλισκώμενου ρεύματος στους κατοίκους της πόλης και των συνοικισμών του Δήμου που ωφελούνται από τις υπηρεσίες. 3) Η παρούσα τίθεται σε ισχύ από 1 Απριλίου 1945 και λήγει την 31 Μαρτίου 1948. 4) Το ποσό θα εισπράττεται από την εταιρεία ρεύματος και θα αποδίδεται κατά μήναν στο Δημοτικό Ταμείο. 5) Του δικαιώματος εξαιρείται το Δημόσιο.

Αποστολή των παντελώς απόρων ασθενών στον ακτινολόγο, για εξέταση με ανάληψη κόστους από πλευράς του Δήμου. Η απορία των ασθενών θα αποδεικνύεται με βεβαίωση του ενοριακού ιερέα, η οποία θα ελέγχεται από το δήμαρχο και τους δημοτικούς συμβούλους Γ. Ανδρεάδη και Αντ. Κεμιντζέ. Στην απόφαση περιλαμβάνονται τα ποσά που εγκρίνει η διοικούσα επιτροπή για την κάθε εξέταση - ακτινοσκόπηση. Η αποστολή των ασθενών θα γίνεται με έγγραφο του Δημάρχου, ενώ η πληρωμή του γιατρού θα γίνεται ανά δεκαπενθήμερο με την έκδοση αντίστοιχου λογαριασμού και την κατάθεση των απαραίτητων δικαιολογητικών.

Το Κέντρο Τοπικής Ιστορίας της Κ.Ε.Π.Α. Δ. Βέροιας,  με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη και τις σχετικές εκδηλώσεις, εντάσσει στο πλαίσιο της σειράς «Βραδιές Ιστορίες» εισήγηση με θέμα: «Τα Σεπτεμβριανά και οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης μέσα από ιδιωτική αλληλογραφία κατοίκων της Βέροιας».  Το συγκεκριμένο θέμα θα αναπτύξει η Φιλόλογος κα Ολυμπία Μπέτσα την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015, ώρα 20:00 στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Βέροιας.

Το θέμα:

Από το 2005 τα Γ.Α.Κ. – Αρχεία Νομού Ημαθίας άρχισαν να παραλαμβάνουν τμηματικά το προσωπικό αρχείο μιας συμπολίτισσας μας, το οποίο είχε διασώσει η επόμενη κάτοικος του σπιτιού της, μετά το θάνατο της πρώτης. Η επόμενη κάτοικος, φιλίστωρ εκπαιδευτικός, που είχε φροντίσει να το διαφυλάξει, θεώρησε πως μέσα από την προσωπική αλληλογραφία και τα σπαράγματα σημειώσεων θα αναδεικνυόταν η ιστορία της Ελληνικής ομογένειας της Κωνσταντινούπολης, καθώς η συμπολίτισσα μας ήταν Κωνσταντινουπολίτισσα, γέννημα – θρέμμα που έτυχε να διαμένει στη Βέροια καθώς είχε παντρευτεί Βεροιώτη, πρώην μετανάστη της Αμερικής. Μέσα στις επιστολές αποτυπώνεται δειλά η ανησυχία και ανασφάλεια των Ελλήνων της Πόλης μετά τα Σεπτεμβριανά και η σταδιακή μετακίνηση τους στην Ελλάδα.

Η ομιλήτρια:

Η Ολυμπία Μπέτσα είναι απόφοιτος του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ. με ειδίκευση στην Παιδαγωγική και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών Φλώρινας στην κατεύθυνση: Πολιτισμικές Σπουδές (γλώσσα, λογοτεχνία και καλλιτεχνική έκφραση) και Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση.

Έχει παρακολουθήσει παιδαγωγικά προγράμματα επιμόρφωσης στο αντικείμενο εξειδίκευσής της και έχει συμμετάσχει σε συνέδρια και ημερίδες παιδαγωγικού χαρακτήρα. Συμμετείχε με ανακοίνωση σε συνέδρια και ημερίδες τοπικής ιστορίας. Δημοσίευσε μελέτες και άρθρα παιδαγωγικού και ιστορικού περιεχομένου σε συλλογικούς τόμους, πρακτικά συνεδρίων και περιοδικά.

Το Κέντρο Τοπικής Ιστορίας της Κ.Ε.Π.Α. Δ. Βέροιας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που πραγματοποιεί με αφορμή την συμπλήρωση 60 χρόνων από τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη παρουσιάζει το ιστορικό ντοκιμαντέρ «Αντίο Κωνσταντινούπολη» του Ντίτερ Ζάουτερ. Η προβολή θα πραγματοποιηθεί τη Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015, ώρα 20:30 στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στη Βέροια.

Ο γερμανός σκηνοθέτης Ντίτερ Ζάουτερ ζει στην Κωνσταντινούπολη τα τελευταία 22 χρόνια. Το ντοκιμαντέρ παρουσιάστηκε στο 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Ο ίδιος ο σκηνοθέτης ανέφερε:  «Σκέφτηκα ότι κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τη σημερινή Κωνσταντινούπολη, εάν δεν ξέρει την ιστορία της. Διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ για ιστορία των Ελλήνων της Πόλης, η οποία επηρέασε την εξέλιξη της Κωνσταντινούπολης, αλλά και πολύ περισσότερο του ελληνικού κράτους. Σήμερα στην Κωνσταντινούπολη ζουν 2.000 έλληνες, μια ομάδα ανθρώπων που δεν αναφέρεται σε κανένα βιβλίο ιστορίας, ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Τουρκία. Οι άνθρωποι αυτοί μεγαλώνουν, γερνάνε και κάποια στιγμή δεν θα υπάρχουν πια...».

Μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955, οι περισσότεροι Έλληνες της Πόλης έφυγαν όπως- όπως για την Ελλάδα αλλά, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, «…οι περισσότεροι δεν είναι ευτυχισμένοι, νιώθουν ακόμη θλίψη». Ο ίδιος πρόσθεσε: «…Αυτοί οι άνθρωποι ζουν ανάμεσα σε δυο πατρίδες, νιώθουν ότι δεν ανήκουν στην νέα τους πατρίδα και ξέρουν ότι δεν μπορούν να επιστρέψουν στην παλιά…». «…Ο πρωταρχικός μου στόχος ήταν να δώσω στους Έλληνες της Πόλης τη δυνατότητα να μιλήσουν, διότι κανείς δεν είχε ακούσει τη φωνή τους…». Στο ντοκιμαντέρ βλέπουμε και νέους ανθρώπους που επιλέγουν να φύγουν από την Ελλάδα και να ζήσουν στην Πόλη. Ωστόσο, όπως υπογράμμισε ο κ. Ζάουτερ, «…πρόκειται για έναν εντελώς νέο πληθυσμό. Οι Έλληνες Κωνσταντινουπολίτες γεννήθηκαν και έζησαν όλη τη ζωή τους εκεί. Αυτή η παλιά κοινότητα κάποια στιγμή θα εκλείψει, αφού ο πληθυσμός γερνά και δεν γεννιούνται παιδιά. Τέτοιες αλλαγές συμβαίνουν στην Ιστορία…».

Παρακάτω, δείτε το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ

{vimeo}122107777{/vimeo}