Ορίζεται αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Διενέργειας Δημοτικών Προμηθειών ο Αντώνιος Σαμαράς, μόνιμος υπάλληλος του Δήμου μέχρι τη λήξη της αναρρωτικής άδειας του κύριου μέλους Μιχαήλ Χατζημιχάλη.

{gallery}arxeio_dimotikou_symbouliou/1946/DCS/98{/gallery}

Έγκριση δωρεάν ανακομιδής των οστών της Μαρίας Μποντόνογλου ως ευεργέτιδας του Κρατικού Νοσοκομείου Βέροιας, κατόπιν αιτήματος του Χρήστου Χατζημάμογλου, διευθυντή του Νοσοκομείου.

Εξουσιοδότηση του Δημάρχου προκειμένου να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για τη συντήρηση και διόρθωση του πυροσβεστικού αυτοκινήτου. Εγκρίνεται πίστωση 6.000.000 δρχ για τις απαραίτητες ενέργειες.

Η Βέροια, όπως είναι γνωστό, διαρρέεται από τον Τριπόταμο. Ως εκ τούτου, προκειμένου να συνδεθούν σημεία της πόλης και να γίνει προσπελάσιμος ο ποταμός, χρειάστηκε από νωρίς να κατασκευαστούν γέφυρες για την εξυπηρέτηση του κοινού.

Μέσα στην πόλη υπήρχαν πέντε γέφυρες. Σε αυτές συγκαταλέγονται η γέφυρα του «Φούρναρη», η γέφυρα της «Μπαρμπούτας», η γέφυρα της «Βασίλισσας Βεργίνας», η γέφυρα του «Καραχμετ», και η γέφυρα του «Χατζηκάβουρα».

Η γέφυρα του «Φούρναρη», οφείλει την ονομασία της στο φούρνο που βρισκόταν στην περιοχή. Ήταν δίτοξη πέτρινη γέφυρα, η οποία καταστράφηκε στην πλημμύρα του 1935. Μετά την καταστροφή της ο στρατός κατασκεύασε στη θέση της  μια σιδερένια γέφυρα, η οποία παρέμεινε μέχρι την κατασκευή της νέας γέφυρας, η οποία σώζεται μέχρι σήμερα, γνωστή πλέον ως γέφυρα  της οδού Δήμητρας. Με τη γέφυρα αυτή συνδέθηκε η τελετή των Θεοφανείων στα τέλη του 19^ου αιώνα και στις αρχές του 20^ου αιώνα.

Η γέφυρα της Μπαρμπούτας βρισκόταν μπροστά από το ομώνυμο εξοχικό κέντρο. Ήταν ξύλινη γέφυρα και παρασύρθηκε στην πλημμύρα του 1935. Μετά την καταστροφή της χτίστηκε τσιμεντένια γέφυρα, που σώζεται μέχρι σήμερα.

Αμέσως μετά τη γέφυρα της Μπαρμπούτας βρισκόταν η γέφυρα της Βασίλισσας Βεργίνας, επίσης ξύλινη, που καταστράφηκε και αυτή στην πλημμύρα του 1935. Στη θέση της χτίστηκε τσιμεντένια γέφυρα, η οποία σώζεται μέχρι σήμερα.

Ιδιαίτερα γνωστή στους Βεροιώτες είναι η γέφυρα του Καραχμέτ ή του Σινάν Μπεη. Πρόκειται για μονότοξη πέτρινη γέφυρα η οποία λόγω της σταθερής κατασκευής της κατάφερε να διασωθεί στην πλημμύρα του 1935. Η γέφυρα συνδέεται με το ομώνυμο εξοχικό κέντρο «Καραχμέτ», καθώς επίσης και την ομώνυμη βρύση, απ’  όπου οι Βεροιώτες έπαιρναν νερό. Επίσης, είναι η μοναδική γέφυρα για την οποία σώζονται πληροφορίες για την κατασκευή της, η οποία τοποθετείται στο έτος 1585 και αποδίδεται στον τεχνίτη Σινάν Μπέη. Σε αυτήν τη γέφυρα, σύμφωνα με παλαιότερες μαρτυρίες, τελούνταν η τελετή των Θεοφανείων, το έτος 1869 κ.ε.

Τέλος, η γέφυρα του «Χατζηκάβουρα», γνωστή και ως γέφυρα του Σταυρού, βρίσκεται στην έξοδο της πόλης. Ήταν δίτοξη πέτρινη γέφυρα, παρόμοια με αυτήν του «Φούρναρη» και καταστράφηκε επίσης στην πλημμύρα του 1935. Με τη γέφυρα αυτή είναι συνδεδεμένη η τελετή αγιασμού των υδάτων την ημέρα των Θεοφανείων, για την οποία διατηρούνται πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό.