Τακτικά μέλη Δημαρχιακής Επιτροπής Μ. Χασιώτης (12 ψήφοι), Θ. Βαφείδης (12 ψήφοι) και Κ. Λευκόπουλος (8 ψήφοι). Αναπληρωματικά μέλη εξελέγησαν Αν. Καζαντζίδης (9 ψήφοι) και Ι. Κατιρτζόγλου (8 ψήφοι).

Εξελέγη πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου ο Μιχαήλ Γεωργιάδης (12 ψήφοι), Αντιπρόεδρος ο Παναγιώτης Βαρελόπουλος (8 ψήφοι) και γραμματέας ο δημοτικός υπάλληλος Χαράλαμπος Αραπίδης.

Πρόσκληση προς τους δημοτικούς συμβούλους σε συνεδρίαση την 04/01/1950 με τα εξής θέματα: 1) Εκλογή Προέδρου, Αντιπροέδρου και Γραμματέως του Δημοτικού Συμβουλίου. 2) Εκλογή μελών (τακτικών και Αναπληρωματικών) Δημαρχιακής Επιτροπής. 3) Εκλογή διαφόρων Επιτροπών.

“Ρεβανί” To γλυκό της πόλης μας

Αναντίρρητα, το ρεβανί αποτελεί το γλυκό της Βέροιας. Πασίγνωστο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και όχι μόνο. Πότε ξεκίνησε η παραγωγή του στην πόλη και ποια η πορεία του από τότε μέχρι τις ημέρες μας; 

Απαντήσεις στα ερωτήματα δίνει η οικογένεια Χοχλιούρου, που έχει συνδέσει το όνομά της με την παραγωγή του γλυκού στην πόλη εδώ και 130 χρόνια περίπου, μέσα από συνέντευξή της, η οποία δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα Βέροια.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδουν τα μέλη της οικογένειας, η ιστορία της παραγωγής του γλυκού στη Βέροια ξεκινάει στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ενώ το έτος 1886 φέρεται να αδειοδοτήθηκε από τις οθωμανικές αρχές το γαλακτοπωλείο, όπου πωλούνταν εκτός από το ρεβανί, γιαούρτι και άλλα σιροπιαστά γλυκά. Η συνταγή του πιθανότατα να μεταδόθηκε στην οικογένεια από κάποιον από τους Μουσουλμάνους κατοίκους της πόλης και διατηρήθηκε από γενιά σε γενιά ως τις μέρες μας.

Η παραγωγή του γλυκού από τα πρώτα χρόνια ήταν υπόθεση των ανδρών της οικογένειας και σε αυτή δεν συμμετείχαν οι γυναίκες της οικογένειας, ενώ στη συγκεκριμένη τακτική οφείλεται η επιτυχία και η διάδοση της φήμης του γλυκού πέρα από το τοπικό πλαίσιο. Η συνταγή του παραμένει «μυστικό» μεταξύ των μελών της οικογένειας και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.

Πρώτος στην αλυσίδα της παραγωγής τοποθετείται ο Γεώργιος Χοχλιούρος, ενώ συνεχιστές του αναδείχτηκαν τα παιδιά που απέκτησε με τη σύζυγό του Μαρία Γκαβαϊσέ και κυρίως ο Μανώλης και ο Κωνσταντίνος, ενώ ο Νικόλαος φρόντιζε τα κτήματα της οικογένειας. Την παράδοση και παραγωγή υποστηρίζουν και διατηρούν σήμερα τα παιδιά του Κωνσταντίνου Χοχλιούρου, Γιώργος, Νίκος και Σοφοκλής.

Όσον αφορά τη ζήτηση, αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί πολυκύμαντη σε όλη αυτή την πορεία των 130 χρόνων. Αρχικά, η ζήτηση ήταν μικρή, κάτι που ίσχυε μέχρι τη δεκαετία του ’60. Μετά το 1963, η ζήτηση αυξήθηκε και η επιχείρηση εφοδιάστηκε με μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο εξοπλισμό, προκειμένου να καλύψει τις νέες ανάγκες παραγωγής. Η ανοδική πορεία κορυφώθηκε το έτος 2009, οπότε η επιχείρηση, ήλθε αντιμέτωπη με την οικονομική κρίση. Παρά ταύτα συνεχίζει να διατηρείται και να κατέχει το δικό της ρόλο στην οικονομική ζωή της πόλης.

Περισσότερες πληροφορίες βλ. «Άνθρωποι της πόλης, Η οικογένεια Χοχλιούρου», Βέροια, 9-4-2014,8-9